نویسنده: زهره محجوب - ۱۳٩٠/۱۱/۱٤
درمرز نگاه من
از هرسو
دیوارها بلند
دیوارها بلند
چون نومیدی
بلندند.
آیا درون هر دیوار
سعادتی هست؟
و سعادتمندی؟
و
حسادتی؟
که چشم اندازها
از اینگونه مشبّکند
و دیوارها و نگاه
در دور دست های نا امیدی
دیدار می کنند
و آسمان،
زندانی ست
از بلور؟
احمد شاملو