نویسنده: زهره محجوب - ۱۳٩٠/٢/۱
هان ای شب شوم وحشت انگیز
تاچند زنی به جانم آتش
یا چشم مرا زجای بر کن
یا پرده ز روی خود فرو کش
"نیما یوشیج"
چنان سیاه شب واندکی سپیدبر او
چو زنگیی که به خنده گشاده باشد لب
"فرخی سیستانی"
می کشد دست شب تیره به دیوار جهان
تا مکر باز کند روزنه ی فردا را
"فریدون توللی"
روح ناپیدای شب در بیشه زاران
گاه پاورچین وگاهی پر هیاهو
سایه ها را می دوانید از پی هم
بیشه در هم می کشید از خشم ابرو
"نادر نادرپور"