افسوس وپشیمانی آن روز نیاز  

   چهره ام رابردل آینه خواهد بردباز  

  ناله وبغض وپشیمانی ودرد  

  چین وچرک دل وآن صورت زرد 

  پیری وحسرت وپاییز خزان 

  دل آن آینه رامی شکند   

  وبه من باحسرت ، باغم ودرد  می خندد 

  خنده ای سردوکبود  

  بغض رابردل من می شکند  

  ودرآ  آینه رسوایی 

  حلقه اشک برآنگونه وآن چهره درد 

  همه رامی بینم 

  وبه خودمی گویم  

  افسوس  ،افسوس  

   که چه دیراست ،چه دیر 

  کاش قدری زودتر ،بردل خود  یک نظری می کردم  

  کاش برآن دل خود، یک گذری می کردم  

  و به آن آینه قدری زودتر  ، یک نظری می کردم  

  غم ودرددل من آینه را می شکند

  همچون آن باد وزان،که همان شاخه گلی را

  به خزان ،می شکند.