نویسنده: زهره محجوب - ۱۳٩٠/٢/٢
سهل است می ناب تا ته درد،سر کشیدن
از ساغر مستی،تا کنارش پر کشیدن
در روزه ی وصلش به تمنای رسیدن
از دیدن وخوردن،نشنیدن،نچریدن
لیک امروزکه صهبای یقین چاره ی درد است
سخت است به کناری رهیدن،رمیدن،نرسیدن
چونکه فردا نبود می،که کنم چاره ی دردم
پس به،که هم امشب،تا ته درد سرکشیدن
پس هم امروز شوم غرق در میکده ی تو
تا به فردا چه امید است،نشاید به رسیدن