نویسنده: زهره محجوب - ۱۳٩٠/۱/۳۱
همه در خواب شب امید دارند
که در شب روز را در پیش دارند
ولیکن چون ربودند اختران را
چگونه صبحدم در پیش دارند؟
به یک یک اختران بر دار کردند
تمام آسمان را خواب کردند
وآن تازه عروس خفته در خواب
که دیشب یار او بر دار کردند
جعلنا آمالنا کلها فی القمر
یجری نوره فی کل الزمن
همه امید ما بر ماه باقی است
که نورش همچنان بر ما جاری است
که یکروزی طلوعش مژده باشد
بر هر خفته و بیدار شادی است
که آنروزش چه روزی بس عجیب است
همه نور وهمه شور وامید است
تمام مردمان خفته در خواب
تمام یاوران مانده بی تاب
همه جایش ز نور آباد باشد
همه برحق و ناحق خوارباشد
امید است بر رسد روز سعادت
تمامی در کنارش بر سعادت.